Is (af en toe) thuiswerken toch iets voor mij?

Ik had eigenlijk altijd het idee dat thuiswerken niets voor mij was. Ik houd werk en privé altijd strikt gescheiden en was erg bang dat die scheiding zou verdwijnen en ik daar last van zou hebben. Nu heb ik twee keer een dag thuis gewerkt, en ik moet het toegeven: het is me uitstekend bevallen.

De eerste thuiswerkdag was nog wat onwennig. Ik was vrij veel tijd kwijt aan het installeren en leren gebruiken van Citrix en het voelde een beetje als "spijbelen". De tweede thuiswerkdag was vanaf het begin al heel anders: alles was al geïnstalleerd en ik kon zo beginnen. Ik zat om 8.30 achter mijn laptop en had mijn eerste mailtje al om 8.41 verstuurd. Mijn werkdag was ongemerkt al begonnen voor ik er erg in had!

Het idee om een dag thuis te werken was dinsdagmiddag bij me opgekomen. Ik had twee grote klussen liggen waar ik nogal tegenaan zat te hikken en ik merkte maandag en dinsdag dat ik "op kantoor" heel gemakkelijk andere (op zich ook best nuttige) dingen kon vinden om mijn tijd mee te vullen. Typisch uitstelgedrag, dus. Dinsdagmiddag waren vrijwel al mijn collega's naar een themabijeenkomst, dus ik had heel geconcentreerd door kunnen werken, maar op de één of andere manier schoot ik niet op. Toen bedacht ik dat een dag thuiswerken misschien een oplossing zou kunnen zijn. En dat heeft nog gewerkt ook!

Ik heb nu eindelijk de Excel-lijst met databases die ik gekregen had, vergeleken met de databases die op onze website aangeboden worden en een volledig overzicht gemaakt. Bovendien heb ik een paar formulieren voor de nieuwe website uitgewerkt om in Typo3 uitgevoerd te worden. Allebei nogal droge kost, maar het moest wel een keer gebeuren! En thuis bleek ik eindelijk in staat om er achter elkaar aan door te werken. De databases hebben me alles bij elkaar de hele dag gekost en omdat ik toen de smaak te pakken had, heb ik 's avonds de formulieren nog afgemaakt.

Ik probeer er nu achter te komen waar het verschil in zit. Het gaat niet zozeer om het "ongestoord" werken, want dinsdagmiddag was er niemand om me te storen en op woensdag heb ik tussendoor juist een paar keer per mail en Messenger contact gehad met collega's, en dat was geen enkel probleem. Het was zelfs leuk om tussendoor even iemand te "spreken". Het verschil zit hem volgens mij in mij zelf.

Maandag en (vooral) dinsdag was ik me er eigenlijk wel van bewust dat ik een paar klussen aan het uitstellen was, met als gevolg dat ik me ging ergeren, eerst aan mezelf en vervolgens aan mijn hele omgeving. Ergernis komt de productiviteit niet ten goede... Hoe het komt, weet ik niet, maar op woensdag lukte het me wel om bij de klus te blijven waar ik mee bezig was. Misschien ligt het eraan, dat je op kantoor hoe dan ook aan het werk bent, wat je ook doet, terwijl je thuis alleen aan het werk bent, als je daadwerkelijk werkt. Anders ben je gewoon thuis. Daardoor heb ik thuis niet alleen de neiging om langer door te werken, maar vooral ook om de werkuren intensiever te gebruiken. Geen idee of dit nu aan mij ligt of iets is wat anderen ook merken.

En de scheiding tussen werk en privé? Ik had gisteren aan het eind van de middag een erg voldaan gevoel over mijn werk en ben toen overgeschakeld naar privé om te gaan koken en eten. Maar mijn laptop stond nog aan en was in de buurt, en 's avonds ben ik toch nog "even" (bleek uiteindelijk 2 1/2 uur) aan de formulieren gaan werken. Dat voelde absoluut niet als een probleem, omdat het helemaal vrijwillig was: ik had er gewoon zin in. Het is met thuiswerken lastiger om op te houden met werken, omdat je niet de scheiding hebt van de reis naar huis (hoe kort ook...). Aan de andere kant: als je alleen "op kantoor" werkt, kun je ook weleens een hele avond zitten piekeren over iets wat nog gedaan moet worden. Dat is ook een manier om werk mee naar huis te nemen! Dan is het een stuk productiever om de klus maar gewoon aan te pakken en af te maken. Niet alleen slaap je daar beter van, maar bovendien hoef je het dan de volgende dag niet meer te doen! Ik denk alleen wel, dat het dan goed is om op een ander moment overdag eens wat tijd voor jezelf te nemen, om de balans in evenwicht te houden.

Wie er niet is, werkt niet?

Ik denk dat er veel goeds in Het Nieuwe Werken zit: het gaat erom, dat je je werk goed doet, en niet waar of wanneer je dat doet. Dat klinkt (en is) heel logisch, maar in de praktijk zitten er nog wel wat haken en ogen aan. We zijn nu ongeveer een maand aan het experimenteren en ik begin nu eigenlijk pas een beetje te beseffen hoeveel het zal veranderen. De basishouding was altijd, dat iedereen min of meer iedere hele (werk)dag aanwezig was, en dat is nu niet meer het geval. Als mensen niet aanwezig waren, hadden ze vrij of waren ze ziek en kon je ze dus niet lastig vallen. Nu kunnen mensen heel goed afwezig zijn, maar toch aan het werk. Je moet het dan niet zien als "lastig vallen" als je ze belt, mailt of per msn oproept, maar als een manier om efficient te werken. Dat is nog even wennen!

Ik denk nog steeds, en hoor dat ook andere mensen zeggen: "Ik vraag het morgen wel even", als iemand er niet is. Dat is op zich nog niet zo erg, maar het wordt iets lastiger als mensen bij afwezigheid van één collega andere collega's op de afdeling gaan vragen of zij misschien kunnen helpen, alsof de afwezige collega niet aan het werk is en dus vervangen moet worden. Voor een keertje niet erg, maar het lijkt me niet de bedoeling...

Ik zag dat de Bibliotheekspecialisten al iets op het Binnenweb gezet hadden over onze pilot, maar het lijkt me een goed idee om de rest van de organisatie (en dan vooral de teams waar we veel mee te maken hebben) beter te informeren over onze pilot en over onze bereikbaarheid als we niet op onze "eigen plek" zitten.

Het Nieuwe Werken

Ik was eens wat willekeurig aan het ronddwalen op het internet en kwam een website tegen over het Nieuwe Werken. Eerst kwam ik bij deze column van Robin van Koppen aan, waarin een uitleg van het nieuwe werken gegeven wordt die mij erg aanspreekt:

"Het nieuwe werken is wat mij betreft kortweg te omschrijven als medewerkers in staat stellen zelf te bepalen hoe, waar, wanneer en met wie ze werken."

Daarna geeft hij in het kort aan wat de voordelen van het Nieuwe Werken zijn, maar ook wat de moeilijkheden kunnen zijn. Het wekt vertrouwen als iemand positief is, maar niet kritiekloos. Ik heb liever dat iemand ziet wat de problemen kunnen zijn en aangeeft wat daaraan gedaan zou kunnen worden dan dat iemand mij probeert wijs te maken dat er absoluut geen problemen kunnen zijn en dat Iedereen Altijd Dolgelukkig wordt van een nieuw idee. Misschien een karakterfout, maar als mensen zo absoluut zijn in hun beweringen, maakt dat mij erg ongerust.

Na de column ben ik nog eens verder gaan kijken op de rest van de website Werken 2.0: alles over Het Nieuwe Werken en zag o.a. dat het binnenkort (van 8 t/m 14 november) de Week van Het Nieuwe Werken is. Het lijkt me leuk om daar met onze pilot-groep iets mee te doen (hoewel ik eerlijk moet toegeven dat ik niet weet wat... "Gewoon" experimenteren doen we al, dus het zou iets extra's moeten zijn. Nog maar eens even over nadenken!

Het is heel goed mogelijk dat de website die ik vandaag gevonden heb, allang door collega's gevonden was en aan iedereen doorgegeven. Het lastige is, dat er nooit genoeg tijd lijkt te zijn om "gewoon maar wat te zitten lezen". Dit weekend was het voor het eerst in weken eindelijk weer eens heerlijk rustig en had ik dus tijd om wat rond te kijken. Op dit soort momenten denk ik altijd: "Dat zou ik toch vaker moeten doen!"

Ik Werk (of doe in ieder geval mijn best...)

Vorige week zijn we met z'n allen bezig geweest met MSN (Windows Messenger). Na wat opstartproblemen ging dat heel aardig. Alle contactgegevens van de afdeling verzameld, iedereen als Connection toegevoegd, helemaal klaar om het in de praktijk te gaan uitproberen.

Deze week is alles weer anders: nu moet het Skype worden, want MSN blijkt Enorme Problemen met zich mee te brengen. Ik kan daar weinig over zeggen, want heb geen tijd gehad om problemen te ervaren. Ik word wel een beetje moedeloos van het heen en weer springen van toepassing naar toepassing zonder echt ervaring op te kunnen doen. De voorlopers lopen mij op het moment iets te hard en geven mij vooral het gevoel dat ik chronisch achterloop. Ik doe mijn best om het allemaal bij te houden, maar kunnen we af en toe even de tijd nemen om iets echt te gebruiken voor het weer overboord gegooid wordt?

#15: Windows Messenger

Na een lange pauze (Geen vakantie! Juist heel hard gewerkt!) toch weer een keer een nieuw bericht. Het project Discover Anything is afgelopen, maar we zijn nu bezig met project IkWerk (waarover later wellicht meer) en daar kwam vanochtend MSN ter sprake. Het is ook bij dit project weer de bedoeling dat we dingen gaan uitproberen, en voor degenen onder ons die nog nooit iets met MSN gedaan hebben, is dat iets om mee te beginnen. Verder kwam o.a. Skype ter sprake, maar dat heeft iets met camera's te maken en dat stel ik liever uit tot ik moed verzameld heb. Ik ben niet zo heel dol op camera's...

MSN bleek al op onze PCs geïnstalleerd te zijn, maar wel enigszins verborgen. Onder Programs in het Start-menu was niets te vinden, maar op de C-schijf bleek in de Programs-folder wel een folder Messenger te staan. Les 1: MSN is hetzelfde als Windows Messenger(?).

Er verscheen een Windows Messenger-venstertje met een link: "Klik hier om je aan te melden". Dat klonk goed. Helaas was de volgende stap lastiger: "Meld u aan met uw .NET Passport". Tja... Na wat rondvragen kwam ik er via Marion achter dan .NET Passport iets met Windows LiveID te maken had. Via Google kwam ik op de Windows LiveID-homepage, waar ik een account aan kon maken. Dat heb ik gedaan. Ik heb mijn Yahoo!-mailadres gebruikt: dat had ik al aangemaakt voor Flickr en Delicious, en dat houdt het aantal verschillende accounts een beetje binnen de perken...

Op zich werkt dit: ik heb me bij Windows Messenger aangemeld. Er staat alleen achter mijn naam "e-mail is niet gecontroleerd". Ik krijg ook als ik me aanmeld steeds de melding: "je moet je e-mailadres bevestigen". Dit moet ik doen door te reageren op een e-mailbericht dat naar mijn Yahoo!-mailadres gestuurd zou zijn. Het probleem: ik heb dat mailbericht nooit ontvangen, en kan er dus ook niet op reageren. Ik weet niet, of dit een probleem is, of dat alles gewoon werkt. Om daar zekerheid over te krijgen, heb ik Contactpersonen nodig, en die heb ik nog niet. Wordt vervolgd, dus!